Układy sieciowe TN-C, TN-S, TN-C-S, TT, IT

Układy sieciowe opisują sposób połączenia instalacji elektrycznej z ziemią oraz sposób prowadzenia przewodów neutralnych i ochronnych.

Oznaczenia układów sieciowych

Pierwsza litera określa sposób uziemienia źródła zasilania, najczęściej transformatora. T oznacza bezpośrednie połączenie jednego punktu z ziemią, natomiast I oznacza brak takiego bezpośredniego połączenia albo połączenie przez dużą impedancję.

Druga litera opisuje sposób ochrony metalowych obudów urządzeń. N oznacza połączenie ich z uziemionym punktem źródła, a T – z lokalnym uziomem instalacji.

Dodatkowe litery dotyczą przewodów ochronnych. C oznacza, że funkcje przewodu neutralnego i ochronnego są połączone w jednym przewodzie PEN. S oznacza, że przewód neutralny N i ochronny PE są prowadzone osobno.

Układ TN-C

Funkcję ochronną i neutralną pełni wspólny przewód PEN. Jest to starsze rozwiązanie, spotykane między innymi w dawnych instalacjach dwuprzewodowych. Przerwanie przewodu PEN może spowodować pojawienie się niebezpiecznego napięcia na obudowach urządzeń.

Układ TN-S

Przewody PE i N są rozdzielone na całej długości instalacji. Jest to bezpieczniejsze rozwiązanie, dobrze współpracujące z wyłącznikami różnicowoprądowymi.

Układ TN-C-S

Część sieci wykorzystuje wspólny przewód PEN, który następnie zostaje rozdzielony na przewody PE i N. Po rozdzieleniu nie wolno ich ponownie łączyć.

Układ TT

Obudowy urządzeń są podłączone do lokalnego uziomu, niezależnego od uziemienia transformatora. W takim układzie szczególnie ważne są wyłączniki różnicowoprądowe.

Układ IT

Źródło zasilania jest odizolowane od ziemi lub połączone z nią przez dużą impedancję. Pierwsze uszkodzenie izolacji zwykle nie powoduje natychmiastowego wyłączenia zasilania, dlatego układ stosuje się tam, gdzie istotna jest ciągłość pracy, na przykład w niektórych pomieszczeniach medycznych lub zakładach przemysłowych.